Συμπεράσματα....

Αυτό ήταν. Τελευταία μέρα του Αυγούστου σήμερα, και παμε για φθινόπωρο. Δεν ήταν και πολυάσχολο το καλοκαίρι και έτσι δεν είχαμε και πολλά περιστατικά για να εξιστορίσουμε, αλλά θα ήθελα να σταθώ σε κάποια πράγματα άξια αναφοράς.

1. Όλοι μας αγαπάνε....

Από πέρσι που άνοιξαν τα "μεγάλα" καταστήματα καλώς ή κακώς κάποιοι τακτικοί πελάτες λάκισαν. Πολλούς τους βλέπω στο δρόμο, άλλοι χαιρετάνε, άλλοι γυρνάνε την πλάτη τους, άλλοι κάνουν τους τάχα αδιάφορους και σε βλέπουν δήθεν ξαφνικά και λένε το κλασσικό "Εμείς δεν είμασταν εδώ, χθες ήρθαμε γι'αυτό δεν περάσαμε απο το μαγαζί..." (ασχέτως αν εγώ εδώ κι ένα μήνα τους βλέπω καθημερινά). Πάντως ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΑΓΑΠΑΝΕ. Αχ τι καλοί άνθρωποι που είστε, κρίμα που κλείνει το μαγαζί, που θα ψωνίζουμε τώρα κτλ κτλ κτλ. Αφού ρε μεγάλε έχεις ένα χρόνο να έρθεις... Τέλος, υπάρχει και η άλλη κατηγορία. Αυτοί που παίρνουν μόνο αυτά που δεν μπορούν να βρουν στα "μεγάλα" καταστήματα. Αυτοί να δείτε αγάπες και ψευτοκλάματα! Μόνο που δεν είναι για εμάς, αλλά για την φέτα που χρόνια τώρα δεν μπορούν να βρουν αλλού, τις φιάλες υγραερίου που δεν έχει κάνενας άλλος κτλ. Στην τελική οι μόνοι που αξίζουν να λέγονται πρώτα άνθρωποι, μετά φίλοι και στο τέλος πελάτες είναι 2-3 οικογένειες ελλήνων και κάποιοι Άγγλοι και Γερμανοί που έρχονται κάθε χρόνο τα τελευταία 20 χρόνια. Όλοι οι υπόλοιποι δυστυχώς αποδεικνύονται ψεύτικοι κάθε μέρα που περνάει...

2. Η υπέρτατη γυφτιά.

Την έβλεπα τόσα χρόνια αλλα ειδικά τώρα που κλείνουμε είναι κάτι το φοβερό. "Από τη μύγα ξύγγι" που λέει και η λαική ρήση... επί 100 θα προσθέσω εγώ. Μιλάμε για τόση γυφτιά που μέχρι και γύφτος να ήταν θα τρόμαζε ο άνθρωπος. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι σου παζαρεύουν ένα πράγμα που κοστίζει 2-3 ευρώ, που το δίνεις με περσινή τιμή, με 30-40% έκπτωση και κάθονται και σου μιλάνε για το αν μπορείς να το δώσεις 20-30 λεπτά πιο φθηνά...

3. Ο ήλιος χτυπάει πολύ....

Μιλάμε για απίστευτη τρέλα σε σημείο να αναρωτιέμαι ώρες ώρες μήπως εγώ είμαι εξωγήινος ή το ότι αυτός ο κόσμος κατοικείται από ψυχασθενείς. Δεν ξέρω αν παίζει ρόλο το γεγονός ότι βρισκονται σε διακοπές και όχι στην καθημερινή τους ζωή αλλά εγώ τι σας φταίω ρε παιδιά? Πάνω μου βρήκατε να ξεδώσετε? Λες και βλέπεις τις παλιές trash tv εκπομπές του στυλ Αντρέα Μικρούτσικου που ξεμαλιαζώτανε νύφες, πεθερές και το υπόλοιπο σόι να βρίζει τηλεφωνικώς...

Κι επειδή σας έκανα μαύρη την ψυχή με τόση πικρίλα που έβγαλα πάρτε κι ένα αστείο περιστατικό που συνέβη πριν λίγο, για να ξεκινήσει ευχάριστα η εβδομάδα.

Κυρία περίπου 40 ετών και βάρους περίπου 150 κιλών, μπαίνει στο μαγαζί, προκαλεί σεισμική δόνηση της τάξεως των 3 βαθμών της κλίμακας ρίχτερ (έγινε αισθητός και στη Θεσσαλονίκη) και με ρωτάει που είναι τα γάλατα και τα γιαούρτια. Τις δείχνω και πηγαίνει προς τα εκεί. Αφού πήρε κάποια πράγματα, αφήνει το καλαθάκι στο ταμείο και βλέπω:

α. 2 τριάδες γιαούρτια 0%.
β. 2 τριάδες γιαούρτια 2%.
γ. 1 τρικαλινό light σε φέτες.
δ. 1 λίτρο γάλα 1,5%.

Χτυπάω το λογαριασμό, αλλά την βλέπω να τα κοιτάει επίμονα. Σκέφτομαι, λες να έκανα κάποιο λάθος? Ξανακοιτάω τον λογαριασμό, όλα σωστά. Εκείνη την ώρα γυρίζει απότομα και βλέπει το ράφι με τα κρουασάν. Παίρνει καμιά δεκαριά (με γέμιση κρέμα κακάο, βανίλια, φράουλα, ροδάκινο, μήλο κτλ) και γυρίζει και μου λέει το θεικό:

- ΒΑΛΕ ΚΙ ΑΥΤΑ. ΔΙΑΙΤΑ ΕΙΠΕ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ, ΑΛΛΑ ΣΚΕΤΟ ΓΙΑΟΥΡΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΩΡΕ?

Καλό φθινόπωρο σε όλους.....

ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ.....

ΟΤΙ ΗΡΘΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΟΤΑΝ....

1. Ακούω κόρνες, φρεναρίσματα και τα απαραίτητα μπινελίκια έτσι για να δέσει η συνταγή!!!

2. Βλέπω ωραίες παρουσίες να επισκέπτονται το μαγαζί!

3. Κρύβω τα μάτια μου για να μην δω τις φακλάνες που θέλουν να μοιάσουν στο ΝΟΥΜΕΡΟ 2 και έρχονται φορώντας μαγιό, με τους πατσάδες να χορεύουν σάμπα!

4. Γίνομαι γραφείο πληροφοριών της περιοχής (που είναι τα ενοικιαζόμενα της Κυρα Κούλας?, τι ώρα περνάει το λεωφορείο?, γιατί έχει μέδουσες στη θάλασσα? κτλ)

5. Παρατηρώ το φαινόμενο "ΣΑΓΙΟΝΑΡΑΜΕΚΑΛΤΣΑ" (Π Ι Φ!!!)

6. Αηδιάζω με τα αξύριστα πόδια και τις μασχάλες ορισμένων πλασμάτων που θέλουν να λέγονται "ΓΥΝΑΙΚΕΣ" (και μας το παίζουν και πολιτισμένοι οι Νεάτερνταλ)! Μιλάμε για πολύ τρίχα ρε παιδάκι μου!

7. Οι τουρίστες μου απευθύνονται μιλώντας στην γλώσσα τους (κυριώς οι ανατολικοευρωπαίοι) και περιμένουν να τους καταλάβω και μάλιστα εκνευρίζονται κιόλας όταν δείχνεις ότι δεν σκαμπάζεις τίποτα από αυτά που σου λένε. Λέτε ο Αδάμ και η Εύα να ήταν Σλάβοι???

8. Ο κόσμος ξεσαλώνει στο δικό μας μαγαζί(αφήνουν πράγματα πέρα δώθε, ουρλιάζουν μεταξύ τους, τα παιδάκια είνα σε κατάσταση "ΤΡΑΛΑΛΑ" και τα κάνουν όλα λίμπα) ενώ όταν είναι στην πόλη είναι αυτό που λέμε "Τύπος και Υπογραμμός"!

9. Μου λένε καλημέρα (κυρίως οι νεαροί) στις 3 το μεσημέρι!!

10. Ο Τάκης Βαρατζάς (φτου μου!) κάνει πάνω από 2 ποστ τον μήνα!!!

Καλά μπανάκια σε όλους! Τα λέμε και πάλι σύντομα...

Καλό καλοκαίρι με κάτι νέο....

Πρώτη ανάρτηση για τον Ιούνιο και να ευχηθώ:

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ, ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΚΑΙ ΟΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ

Από σήμερα εγκαινιάζουμε μία καινούρια ενότητα του blog, η οποία θα ονομάζεται "Η ΣΥΜΒΟΥΛΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ" και θα θίγει μικρές λανθασμένες συνήθειες του κόσμου όταν πηγαίνει να κάνει τα ψώνια του. Και ξεκινάμε με τα.......

ΒΟΥΤΥΡΑΚΙΑ ΜΕΡΙΔΟΣ

Ναι πράγματι, όσο αστείο κι αν φαίνεται θα μιλήσουμε για τα μικροσκοπικά βουτυράκια. Τι τραβάνε τα καημένα....

Καταρχήν δεν μπορεί κανείς μα κανείς να τα βρει. Κι αυτό γιατί οι περισσότεροι ψάχνουν σε λάθος σημείο. Περίπου το 90% των πελατών, ψάχνει να βρει τα βουτυράκια όταν θέλει να ψωνίσει για πρωινό. Έτσι λοιπόν, πηγαίνει εκεί που είναι οι υπόλοιπες μερίδες όπως μαρμελαδίτσες, μέλάκια και μερεντούλες και μου κάνουν την εξής χαζή ερώτηση:

- Βουτυράκια μερίδος δεν έχετε? Γιατί δεν τα βλέπω μαζί με τα άλλα?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Δυστυχώς το βούτυρο εκ φύσεως χρειάζεται ψύξη για να συντηρηθεί ακέραιο, οπότε αν και θα ήθελε να παίξει παρέα με την μερεντούλα, το μελάκι και την μαρμελαδίτσα, δυστυχώς θα πρέπει να μείνει μόνο του τιμώρια στο ψυγείο, μέχρι να έρθει η ώρα που θα ενωθεί με τα υπόλοιπα, συνήθως επάνω σε μία φέτα ψωμιού για να καταναλωθεί από καποιον αγουροξυπνημένο πεινάλα!

Στη συνέχεια και αφού οι περισσότεροι με κοιτάνε με αυτό το απλάνές βοδίσιο βλέμμα και κάνουν "ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ", πηγαίνουν στο ψυγείο και το βρίσκουν. Εκεί όμως έρχεται άλλο ένα λάθος που κάνουν οι περισσότεροι..... Βάζουν τα ευπαθή προιόντα (ένα από τα οποία είναι και τα καημένα βουτυράκια) κάτω κάτω στο καλαθάκι με τα ψώνια με αποτέλεσμα την ώρα που θα έρθουν στο ταμείο το βουτυράκι να έχει πολτοποιηθεί από τα υπόλοιπα προιόντα.

Το ακόμα χειρότερο λάθος είναι το ότι οι περισσότεροι έχουν την εντύπωση ότι δεν το έχω προσέξει και λένε το συνήθες ύποπτο "Αχ μισό λεπτό, κάτι ξέχασα", παίρνουν με τρόπο το βουτυράκι, το παρατάνε όπου βρουν μέσα στο ψυγείο και παίρνουν ένα καινούριο.

Πάω κι εγώ μετά στο ψυγείο και μαζεύω τα θύμματα του πολέμου.

Αυτά για σήμερα και ελπίζω διαβάζοντας τα παραπάνω, κάποιοι από εσάς να μην το ξανακάνετε!!! Αλλιώς ΝΤΑ ΝΤΑ ! :D

Τα λέμε σύντομα...

Από χειμώνα καλοκαίρι ....

Να μαι πάλι !
Σάββατο σήμερα και πολύ ωραία μέρα ... μύρισε καλοκαιράκι !

Ελπίζω όλοι να περάσατε καλά στις γιορτές του Πάσχα και αν σε κάποιους αυτό δεν ήταν αρκετό, το τριήμερο της Πρωτομαγιάς είναι αρκετά κοντά για να συμπληρώσετε την ξεκούραση που ίσως σας λείπει.

Από χειμώνα καλοκαίρι λοιπόν κι ας δούμε μερικές διαφορές στις συνήθειες του κόσμου που παρατηρώ στο μαγαζί.

1. Η πόρτα

Κατά ένα περίεργο τρόπο, τις μέρες του χειμώνα ΟΛΟΙ φεύγοντας αφήνουν την πόρτα του μαγαζιού ανοιχτή. Ο λόγος άγνωστος ως τώρα !!! Ίσως να είναι και ο ίδιος λόγος για τον οποίο τώρα που έχει μέρες χαρά Θεού να την κλείνουν ενώ όταν έρχονται μέσα την βρίσκουν ορθάανοιχτη. Οι επιστήμονες συνεχίζουν τις έρευνες...

2. Τα ψυγεία

Για τους καλοκαιρινούς μήνες στην αυλή του μαγαζιού υπάρχουν 3 ψυγεία. Ένα με αναψυκτικά, ένα με μπύρες και τα παγωτά. Για ευνόητους λόγους, τους 7-8 μήνες που δεν έχει τόσο ζέστη και δουλειά παραμένουν κλειστά. Είναι π.χ. χειμώνας και μια μέρα τυχαίνει να κάνει ζέστη και να έχει ήλιο... οι ίδιοι πελάτες που έρχονται καθημερινά και ξέρουν ότι είναι κλειστά αυτά τα ψυγεία, μόλις έρθει μέρα που θα ζεσταθεί το κοκκαλάκι τους αρχίζουν τις ίδιες βαρετές ερωτήσεις:

- Δεν δουλέυει το ψυγείο? (αφού είναι άδειο ρε μεγάλε!)
- Παγωτά δεν φέρατε? (έλα ντε!)
- Αντε γέμισέτα τι περιμένεις ? 30 βαθμούς έχει έξω! (και την άλλη μέρα στανταρντ το ίδιο άτομο θα έρθει και θα μου ζητήσει ένα ζεστό νεράκι.)

Παράξενα πράγματα....

3. Αντιηλιακά και λοιπά καλοκαιρινά

Όπως και με τα ψυγεία μόλις αρχίσει η ζέστη, αρχίζει και η τρέλα με οτιδήποτε καλοκαιρινό.

- Αντιηλιακά δεν έχετε?
- Τι? Πρέπει να καούμε για να βάλουμε?
- Καπέλα δεν φέρατε ακόμα?
- Μάσκες για να βουτήξουμε?

....και η πλάκα είναι ότι όλα αυτά μου τα ρωτάνε σαν κουκουλοφασκιωμένα κρεμμύδια που θα σκάσουν από τα ρούχα που φοράνε !

Αυτά για σήμερα... όσο χτυπάει ο ήλιος θα επανέρχομαι με περισσότερα !

Αν δεν έχεις μυαλό...

10 Ιουλίου σήμερα και μια ακόμα συνηθισμένη μέρα ξεκινάει...... όχι για πολύ όμως.

Ακριβώς δίπλα από το κατάστημά μας υπάρχει ένα μικρό κτήμα με ένα πεύκο στη μέση και με διάφορα άχρηστα πράγματα όπως ξύλα, πλαστικά κτλ διάσπαρτα μέσα στο χώρο αυτού. Ο γιος λοιπόν του ιδιοκτήτη, σαραντάρης, ένας άνθρωπος που δεν φημίζεται και πολύ για την εξυπνάδα του, μάζεψε όλα αυτά τα άχρηστα ακριβώς κάτω από το πεύκο μέσα στο κατακαλόκαιρο με 40 βαθμούς θερμοκρασία και 5-6 μποφοράκια που έχει σήμερα και αποφάσισε να επιδοθεί στο αγαπημένο καλοκαιρινό ελληνικό άθλημα δηλαδή....... να βάλει φωτιά να τα κάψει !!! Του λέω λοιπόν :

- Τι είναι αυτή η φωτιά?
- Έλα μωρέ τα έβαλα να καούν να καθαρίσει ο τόπος.
- Ναι αλλά Ιούλιο μήνα έχουμε, απαγορεύονται οι φωτιές.
- Εντάξει μωρέ δεν καίει πολύ.
- Καλού κακού πάρε το λάστιχο από εμάς και κάτσε από δίπλα, μην έχουμε τρεχάματα καλοκαιριάτικα.
- Δεν χρειάζεται δεν είναι πολλά αυτά που έχω για κάψιμο....

Εκείνη την στιγμή εγώ ξαναμπήκα στο μαγαζί γιατί με φώναξε ένας πελάτης αλλά η ανησυχία έμεινε μέσα μου. 5 λεπτά αργότερα ακούω κάτι βαρύ να πέφτει και με την πρώτη ευκαιρία βγαίνω έξω και τι να δω? Ο τύπος εκτός όλων των άλλων, είχε βρεί κάτι σάπιες ξύλινες παλλέτες και τις έριχνε κι αυτές στην φωτιά η οποία ήδη είχε αρχίσει να φτάνει στα πρώτα κλαδιά του πεύκου.

- Καλά είσαι τρελός? Τι κάνεις εκεί πέρα, του λέω.
- Να καθαρίσει ο τόπος μωρε, απαντάει.
- Δεν βλέπεις ότι η φωτιά έχει φτάσει στο πεύκο?
- Επειδή έριξα αυτά τα παλιόξυλα είναι. 5 λεπτά μετά θα πέσει.
- 5 λεπτά αργότερα θα έχουμε καεί όλοι.

(Σημειώνω πως στην αυλή του μαγαζιού που είναι ακριβώς δίπλα στη φωτιά έχουμε : Κληματαριά και τέντα για σκιά και περίπου 40 φιάλες υγραερίου. Έτσι και το πεύκο άρχιζε να καίγεται και πεταγόταν ένα φλεγόμενο κουκουνάρι προς το μέρος μας καλύτερα θα ήταν να διακτινιστούμε στο βόρειο πόλο γιατί μόνο εκεί θα βρίσκαμε σωτηρία!!!)

Βάζω το λάστιχο στη βρύση και του το δίνω. Κάτσε δίπλα στη φωτιά, ρίχνε νερό και έχε το νου σου, του λέω.

Στο μεταξύ οι γείτονες άρχισαν να μαζεύονται γύρω από το κτήμα του τύπου γιατί ανησύχησαν καθώς είδαν τις φλόγες να μεγαλώνουν. Εκείνη την ώρα έτυχε να περνάει και ο αντιδήμαρχος και μου κάνει με νόημα ¨"τι είναι αυτό". Εγώ του απαντάω επίσης με νόημα "αφου είναι γκάου!!!", και μου λέει "Ήδη έχω πάρει τηλέφωνο την πυροσβεστική. Είναι στο δρόμο....".

Μόλις είδε το πυροσβεστικό να έρχεται, ο τύπος παράτησε το λάστιχο και εξαφανίστηκε από προσώπου γης. Να 'ναι καλά τα παιδιά, έριξαν μπόλικο νερό και αφού γεμίσαμε κάπνα για 10 λεπτά, τέλος καλό όλα καλά.

Τα σχόλια, όπως πάντα, δικά σας.

Άντε και του χρόνου...

Καταρχήν Καλό Μήνα !
Το ΣΚ που μας πέρασε, γράφτηκε ιστορία !

Ύστερα από 2 συναπτά έτη, χωρίς να βρέξω την απολλώνια (τρομάρα μου!) κορμάρα μου έκανα μπάνιο.......... στη θάλασσα. Και 2 φορές μάλιστα. Εως τώρα, δυστυχώς λόγω δουλειάς, σε περίπτωση που μπορούσα να ξεφύγω καμιά ωρίτσα από το μαγαζί, προτιμούσα να πάω για ύπνο στο σπίτι παρά για πλάτσα πλούτσα στην παραλία. Αλλά κάλιο αργά παρα ποτέ. Κι εδώ θυμάμαι μια σύντομη ιστορία από τα παλιά....

Τουρίστας έρχεται και μου λέει :

- Ωραία είναι εδώ. Καθαρός αέρας, καθαρή θάλασσα, άρχοντας είσαι !
- Αν κάνεις διακοπές καλά είναι, αλλά αν δουλεύεις όλη μέρα δεν είναι και τόσο παραμυθένια, του λέω.
- Άντε ρε Έλληνα, όλο στην κλάψα και την αχαριστία. Ζείς στον παράδεισο και δεν το εκτιμάς. Τι ανάγκη έχεις εσύ ρε ? Τα φραγκάκια σου τα κονομάς, την παραλία την έχεις δίπλα και πάλι μεσα στο παράπονο, μου λέει εκνευρισμένος.
- Την παραλία την έχω δίπλα, αλλά δυστυχώς τη θάλασσα την βλέπω από το μπαλκόνι! Μπάνιο κάνω κάθε μέρα, αλλά δυστυχώς στο σπίτι μου !
- Τι μας λες τωρα ρε ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ ΜΠΛΑ και άλλα τόσα ΜΠΛΑ στα οποία δεν έδωσα σημασία καθώς έφευγε και μιλούσε μόνος του.

Άντε να του εξηγήσεις τώρα....

Καλές βουτιές στους αδειούχους του Ιουλίου !

Holland Gaz !!!

Καταρχήν εύχομαι Καλό Καλοκαίρι σε όλους και να και η πρώτη ιστορία.

Στις 1 του μηνός έρχεται στο μαγαζί καμαρωτός καμαρωτός, Ολλανδός τουρίστας με τροχόσπιτο. Στα τροχόσπιτα χρησιμοποιούν μικρές φιάλες υγραερίου συνήθως για το ψυγείο ή την κουζίνα και έχω 5-6 για να εξυπηρετούμε από κανέναν ξεχασμένο τουρίστα.
Μου λέει λοιπόν:

- Hello, do you have camping gaz 3 kilos ?
- Yes we do, του λέω και του τις δείχνω.
- Can I check them ? , μου λέει.
- ΟΚ (τι να τσεκάρει αναρωτιέμαι?)

Τις πιάνει μία μία, τις κουνάει πάνω κάτω και μετά από κάνα 10λεπτο μου λέει:

- Are these gaz bottles full ?
- Yes, του απαντώ γιατί τις άδειες τις έχω αλλού.
- I think they are half full, μου λέει (τι διάολο, ζυγαριά έχει στα χέρια του?)
- An empty gaz bottle weighs around 3 kilos and a full one weighs 6 kilos + so it's not a big difference if you check by the hand, απαντώ σίγουρος γιατί το έχω ψάξει το θέμα.
- Οκ Thank you, απαντάει και φεύγει χωρίς να πάρει τίποτα.

Σήμερα το πρωί και άφού έχουν περάσει 2 μέρες έρχεται ο ίδιος τύπος και αρχίζουμε τον εξής διάλογο :

- Hello, do you have camping gaz 3 kilos ?
- Οh yes we do, του λέω και του τις ξαναδείχνω (μα γιατί με ρωτάει τα ίδια?).
- Can I check them ? , μου λέει.
- ΟΚ (άντε πάλι....)

Ακολουθεί την ίδια διαδικασία λες και πρόκειται για κάποια ιεροτελεστία πιάνοντάς τις φιάλες μία μία, να τις κουνάει πάνω κάτω και μετά να με ρωτάει όπως την πρόηγούμενη φορά:

- Are these gaz bottles full ?
- Yes, they are definetely full του απαντώ (αλλάζω και 1-2 λέξεις για να σπάσω την μονοτονία).
- I think they are half full, μου ξαναματαλέει...
- We can weigh an empty one and a full one so you can see the difference. (δεν είναι δυνατόν , υποψιάζομαι πως έχει δίδυμο αδελφό, αλλιώς δεν εξηγείται)
.
- No no i am sure they are half full. Thank you , απαντάει και φεύγει ξανά χωρίς να πάρει τίποτα.

Τα βλέπω να χαλάνε τα τρόφιμα στο ψυγείο....
Λέτε να ξαναέρθει αύριο-μεθαύριο ???

Ήρθαν και οι πρώτοι τουρίστες.....

Βρε καλώς τους. Πρώτη φουρνιά λοιπόν και μας έρχεται από Ρουμανία και Βουλγαρία. Μεγάλη εντύπωση κάνει πάντως ένα πράγμα. Η ταξική διαφορά.

Πολύ γνωστό μεγάλο ξενοδοχείο της περιοχής το οποίο διαθέτει και καζίνο παρακαλώ για όσους θέλουν να νιώσουν την ηδονή και να χάσουν ότι έχουν στην τσέπη και όχι μόνο και το οποίο επίσης έχει κατακλειστεί από τετρακίνητα οχήματα μεγάλου κυβισμού τα οποία (αμάν με αυτή την λέξη) φέρουν πινακίδες των προαναφερθέντων χωρών.

Τι γίνεται ρε πάιδιά ??? (Μου λέει φίλος που δουλεύει εκεί .) Αυτό δεν είναι ξενοδοχείο. Είναι εξώφυλλο του Auto Moto & Sport που έχει συγκριτικό στα BMW X5, AUDI Q7, MERCEDES ML, VW TUAREG, PORSCHE CAYENNE και HUMMER. Μιλάμε για πολύ χρήμα.
Του λέω : Μην την ψάχνεις φίλος. Μάλλον έχει συνέδριο η Μαφία της ΝΑ Ευρώπης στο ξενοδοχείο !

Επίσης παρατήρησα και το εξής περίεργο : Τα περισσότερα από αυτά τα αυτοκίνητα είναι ενοικιαζόμενα. Σου λέει ο μαφιόζος : Τα φράγκα τα έχω ... Οι δρόμοι στην Ελλάδα είναι σε κατάσταση "ανάμεσα στις λακούβες βρίσκεις και λίγη άσφαλτο". Γιατί να χαλάω την FERRARI μου? Νοίκιασε ένα τζιπάκι για 10-15 μέρες και δεν βαριέσαι. Αυτοί είναι οι "λίγοι".Όμως υπάρχει πάντα και η άλλη πλευρά......

100 μέτρα πίσω από το κατάστημα μας βρίσκεται μία από τις πανέμορφες παραλίες τις περιοχής. Ευκολονόητο οτί εκεί βρίσκονται και πολλά ξενοδοχεία της περιοχής. Εκεί κατοικούν κάποια όμορφα μικρά μπλε πλασματάκια που τα λένε Στρουμφ.... (ώπα λάθος). Εκεί λοιπόν έρχονται με λεοφωρεία που φέρουν πινακίδες ιδίας προελεύσεως με τα τετρακίνητα θηρία, πακεταρισμένοι σε συσκευασίες των 100 οι πιο κακόμοιροι τουρίστες που έχουν έρθει ποτέ στην περιοχή. Αυτοί είναι οι "πολλοί". Και δυστυχώς μέχρι να έρθουν και οι Έλληνες (αν βρουν λεφτά) αυτοί θα είναι οι πελάτες μας.

Γενιά του '30 εώς '50, σαγιονάρα με κάλτσα, ταλαιπωρημένοι άνθρωποι που μεροκάματου και φυσικά χωρίς λεφτά. Προφανώς ότι είχαν και δεν είχαν το έδωσαν για τα εισιτήρια και το δωμάτιο. Καλά το τι έγινε στο μαγαζί μόλις ανακάλυψαν τα κρουασάν των 30 λεπτών δεν λέγεται. 10 ο ένας, 15 ο άλλος. Είναι και ηλικιωμένοι.... θα πάνε από ζάχαρο, τρομάρα τους.

Από την άλλη αν ο βασικός μισθός στη χώρα τους είναι 200-300 ευρώ που να βρουν λεφτά οι έρμοι? Παίρνουν ένα καλαθάκι, γυρίζουν γύρω γύρω, παρατηρούν πόσο ακριβότερα είναι τα αγαθά σε σχέση με την χώρα τους και το πολύ πολύ να πάρουν κανένα αυγό που είναι το πιο φτηνό φαγήτο κατ' εμέ και 5-6 μπύρες εισαγωγής των 30 λεπτών και είναι ευτυχισμένοι. Πάντως τέτοιες διακοπές εγώ δεν πάω. Καλύτερα να μαζέψω 5-10 φράγκα παραπάνω και να το ευχαριστηθώ παρά να ψωμολυσάω....

Βγαίνει και η κυβέρνηση και φωνάζει με υπερηφάνεια "ΑΥΞΗΘΗΚΕ Ο ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑ Χ%" και κολοκύθια τούμπανα. Τι να τον κάνω τέτοιο τουρισμό? Βεβαίως και δεν φταίνε οι άνθρωποι που έρχονται αλλά με αυτή την τακτική δεν πρόκειται να πάμε μπροστά.

Εύχομαι καλή δουλειά και καλές διακοπές σε όλους !